i love IRAN

تولدت مبارک عزیزدلم

i love IRAN...

چند وقتیه ک خیلی از این جا فاصله گرفتم چند وقتی ک حوصله نوشتن ندارم مثل مطلب قبلی ک نصفه نوشتمش خیلی وقته وقتی پستی میذارم حس نمیکنم واقعا کسی اون رو میخونه و براش یکم وقت میذاره حس میکنم ک داره ازش میگذره اما یادمه قبلا هم برای خوندن بقیه ننوشتم برای دل خودم نوشتم برای علاقه خودم و سعی کردم به بهترین شکل احساسم رو روی صحفه وبم بیارم یادش بخیر خیلی ها اومدن و رفتن اما من همچنان هستم ب یاد همه تاریخ های موندگار توی ذهنم ب یاد این نوشته اول وبلاگم ک خیلی ها دلشون می خواد بخوننش اما نتونستن چون نمیشه حرفی ک میخای ب یکی بگی رو ب همه بگی ک برمیگردم اما شاید یکم دیر اما برمیگردم چون میخام برای دکترا بخونم و حس میکنم این چند وقت خیلی عمرم رو ب بطالت گذروندم ب امید موفقیت همیشگی i love IRAN...

اتفاق های بد پشت سر هم نمیدونم قرار بعدی چی باشه اما هر چی هست خدا ب خیر کنه اما وقتی از دید من ب زندگی نگاه کنید می بینید ک زندگی رودی از اتفاق های خوب اما طی جاری شدن هر رودی چندتا تخته سنگ هم رو ب روت هستن و اتفاق های بد همون تخته سنگ ها هستن که گاه و بی گاه جلو روت قرار میگیرن اما از بس به رود اروم و جاری عادت کردیم ک اتفاق های خوب رو نادیده میگیریم کسی ک میخامش منو دیگ نمیخاد ی تخته سنگ مادر بزرگم فوت کرد ی تخته سنگ دیگ اما خدا رو شکر هنوز هم میتونم ب ادم ها کمک کنم هنوز هم حق دارم برای خوشحالی بقیه زندگی کنم و نفس بکشم باید اینطور با سختی ها برخورد کرد و گرنه باید متلاشی شد باید شکست و سرخورده شد باید راه رفت و لحظه به لحظه زندگیت رو به نخ ب نخ سیگار ها وصل کرد اما همه نخ ها رو به هم وصل میکنم و ی ریسمان درست میکنم برای پیشرفت برای بزرگتر شدن شخصیتم خدا کمکم کنه تا بتونم بهتر باشم تا بتونم ب بهترین ها برسم و باز یک تخته سنگ پیش روی ماست و رودی روان برای رسیدن به اقیانوس درکم از این دنیا i love IRAN...